Δευτέρα 20 Μαΐου 2013

Πεδίον του Άρεως: Μια έκθεση βιβλίου...χίλιες εφηβικές αναμνήσεις!


Το Πεδίον του Άρεως είναι ενα μέρος άρρηκτα συνδεδεμένο με την παιδική μου ηλικία και την εφηβεία μου. Εκεί με πήγαν βόλτες οι γονείς μου και  ο παππούς μου με  την γιαγιά μου. Εκεί με πήγαινε ημερήσια εκδρομή το δημοτικό μου για να παίξουμε ενώ αργότερα στο γυμνάσιο και το Λύκειο παρακαλούσαμε να μας πάνε για να χάσουμε καμιά μέρα μάθημα.

Μεγαλώνοντας πήγαινα και "αλήτευα" με τις φίλες μου Άννα και Αναστασία και που και που ερχόταν μαζί η Κωνσταντίνα και η Αντιγόνη. Πηγαίναμε και καθόμασταν στις κούνιες στο πάνω μέρος του πάρκου ή αράζαμε στο άγαλμα του βασιλιά Κωνσταντίνου μιλώντας με τις ώρες για κάθε πρόβλημα μας αλλά ως επι τω πλείστον για γκομενικά...αλλά αυτά ήταν και τα πιο σοβαρά μας προβλήματα!

Εκεί, στο Πεδίον του Άρεως είδα και τον πρώτο μου επιδειξία! Μεγάλη στιγμή για ενα παιδί της Αθήνας! Ααα....σαν χθες το θυμαμαι! Μετά τους  έβλεπα συνέχεια σε σημείο που ήξερα που ειναι η πιάτσα του καθενός και τι ώρες πηγαίνει!



Μια απο τις μεγαλύτερες αναμνήσεις όμως που έχω απο το πάρκο ειναι οι εκθέσεις που διοργανώνονταν κατα περιόδους. Υπήρχαν οι χριστουγεννιάτικες και οι πασχαλινές με τα πάντα όλα, απο ρούχα και παπούτσια μέχρι είδη σπιτιού, αρωματικά κεριά, cd και οτι βάλει ο νους σου. Και υπήρχαν και οι εκθέσεις λουλουδιών και βιβλίων κάθε άνοιξη!
Εκθέσεις μεγάλες που ξεκινούσαν απο την κάτω μεριά και έφταναν μέχρι την πλατεία της Πρωτομαγιάς! Και τι χαρά έπαιρνα κάθε χρόνο που γίνονταν όλο και μεγαλύτερες! Μεγάλο event λέμε τωραααα!!!

Με τον καιρό όμως όλο αυτό το "πανηγύρι" άρχισε και εξασθενούσε! Είτε στήνονταν λιγότεροι πάγκοι, είτε κάποιες χρονιές έλειπε κάποια απο τις εκθέσεις είτε κρατούσαν για πολύ λίγο. Έφυγα και εγω για Πάτρα και χάσαμε κάθε επαφή με το παρκάκι μου! Μετά αποφασίστηκε και η ανάπλαση
του, που πήρε κανά τεσσάρι χρόνια για να παραδοθεί εντέλει άρτιο και "επισκέψιμο" αλλά που τα σημάδια εγκατάλειψης φάνηκαν ξανά πολύ γρήγορα!

Πριν κανά δυο μήνες χάρηκα που είδα οτι είχε διοργανωθεί πάλι έκθεση λουλουδιών! Πήρα και εγω τον Μάκη, τον Αλέξη και την Έλσα και τους πήγα αρον αρον να τους δείξω τις φημισμένες μεγάλες εκθέσεις του πάρκου! Ε, καλύτερα να κράταγα μικρό καλάθι! Απογοητευτικά για το μέγεθος της έκθεσης αλλά και για τη μορφή που έδωσαν στο πάρκο. Απο την άλλη, όμως, ειναι μια προσπάθεια και αυτή να αποκτήσει ξανά το άλσος ζωή!

Και τώρα, ήρθε να μου δώσει και πάλι χαρά η εκθεση βιβλίου που θα διοργανωθεί εκεί. Η 36η έκθεση βιβλίου στον Πεδιον Άρεως απο τις 24 Μαΐου μέχρι και τις 9 Ιουνίου υπό την αιγίδα του Συλλόγου Εκδοτών Βιβλίων Αθήνας σε συνεργασία του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας. Στην έκθεση έχουν ήδη δηλώσει συμμετοχή περίπου 100 εκδότες με σκοπό να γεμίσουν το πάρκο με μελάνι και φαντασία και να ικανοποιήσουν τα γούστα κάθε αναγνώστη, ενώ με αφορμή τα 150 χρόνια απο την γέννηση του Καβάφη και τα 50 χρόνια απο το Νόμπελ του Σεφέρη έχουν προγραμματιστεί αφιερώματα, εκθέσεις πολιτικής γελοιογραφίας και πολλά φωτορεπορτάζ. Επιπλέον, για μια ακόμα χρόνια στην εκθεση θα έχουμε την δράση "ΜΕ ΔΙΑΒΑΣΕΣ, ΧΑΡΙΣΕ ΜΕ" που σκοπό έχει την ενίσχυση των βιβλιοθηκών της χώρας απο βιβλία που ο κάθε ένας μας έχει διαβάσει και δεν τα χρειάζεται άλλο.

Το Πεδιον του Άρεως δεν είναι μόνο για μένα ενα μέρος συνυφασμένο με τα σχολικά χρόνια! Είναι για τα περισσότερα παιδιά της γενιάς μου τα οποία μεγάλωσαν γύρω απο αυτό... Γκύζη, Πολύγωνο, Κυψέλη, Αμπελόκηποι, Εξάρχεια και πάει λέγοντας!!!  Στο πάρκο αυτό κανονίστηκαν πρώτα ραντεβού, δόθηκαν πρώτα φιλιά, ειπώθηκαν μυστικά, λύθηκαν παρεξηγήσεις, έγιναν πλάκες, πέσανε δάκρυα αλλά ακούστηκαν και πολλά δυνατά γέλια!

Μακάρι το παρκάκι  να αποκτήσει την προσοχή που χρειάζεται και απο τους υπεύθυνους και απο όλους εμάς!
Μακάρι να συνεχίσουν να γίνονται εκθέσεις κάθε χρόνο μεγαλύτερες και καλύτερες!
Και μακάρι όλοι σας να κάνετε ενα πέρασμα απο την 36η Εκθεση Βιβλίου στο Πεδιον Άρεως!

Καλές βόλτες και καλές αναγνώσεις!




Πέμπτη 16 Μαΐου 2013

Στο κέντρο της Αθήνας...


Μετα την μεγάλη ανακάλυψη  της πλατείας της Αγίας Ειρήνης, που με έκανε να αισθανθώ σαν ένας νέος Κολομβος  και που στην πραγματικότητα δεν ήταν δικιά μου ανακαλυψη αλλά του αγοριού μου του Μάκη που ειναι απο το Ηράκλειο και που πριν απο μερικούς μήνες δεν είχε ιδέα απο την Αθήνα!, άρχισα να συμπαθώ όλο και περισσότερο το κέντρο.

Ενα κέντρο "ελαφρώς" παραμελημένο όλα τα χρόνια, και στις καλές εποχές της Αθήνας και στις κακές. Μια περιοχή που δεν έχει ούτε την προσοχή που της χρειάζεται αλλά κυρίως δεν έχει την φροντίδα που της αρμόζει με την ιστορία που την ακολουθεί. Κακώς, υπάρχουν κτήρια εγκαταλελειμμένα που αν τα παρατηρήσεις βλεπεις κρυμμένα διαμάντια της αρχιτεκτονικής και που αν την περίοδο της ανοικοδόμησης της Αθήνας οι ιθύνοντες είχαν μυαλό και αγαπούσαν αυτή την πόλη, τότε σε τίποτα δεν θα ζηλεύε τα όμορφα κλασικά κτήρια άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Και μπορεί τα "μεγάλα κεφάλια" να μην την αγαπάνε, οι άνθρωποι της όμως τη σέβονται, την αγαπούν και προσπαθούν να την κάνουν καλύτερη...ή έτσι θέλω να πιστεύω τουλάχιστον, κρίνοντας εξ' ιδίων τα αλλότρια!

Μέσα σε αυτό το κέντρο λοιπόν, κρύβονται μικροί θησαυροί διασκέδασης  σε κάθε στενάκι, σε κάθε μικρό πεζόδρομο και το καλύτερο είναι οτι ανοίγουν όλο και περισσότερα! Και όταν λέω σε "κάθε" εννοώ σε όλα! Δεν υπάρχει σημείο που να μην έχει έστω και ενα μικρό καφέ, ένα μπαρ, η ένα ταβερνάκι.

Από την Μητροπόλεως έως και την Κολοκοτρώνη και απο την πλατεία Συντάγματος μέχρι και την Αθηνάς, μέσα σε αυτό το κομμάτι χτυπάει η καρδιά της Αθήνας. Και πιο συγκεκριμένα,
ανάμεσα  στους  δυο κάθετους δρόμους, την Κολοκοτρώνη που ειναι πίσω απο την παλιά βουλή και την Περικλέους (με προέκταση την Αθηναιδος) μέχρι την πλατεία της Αγίας Ειρήνης και την Αθηνάς, χτυπάει η καρδιά της βραδινής ζωης του κέντρου.
Και επαθα σοκ όταν συνειδητοποίησα ποσά μαγαζιά για καφέ-ποτό-φαγητό υπάρχουν, γιατί οταν αυτούς τους δρόμους τους περπατάς μέρα το μόνο που βλέπεις ειναι αργυροχρυσοχοία, μαγαζιά με υφάσματα, μαγαζιά με ρούχα και παπούτσια.

Το βράδυ όμως η περιοχή αλλάζει όψη. Οταν το ωράριο καταστημάτων τελειώνει, αρχίζει να ξυπνάει η νυχτερινή ζωή του κέντρου. Μαγαζάκια άλλα μικρά άλλα μεγάλα, με κοινό παρονομαστή όμως την άνεση του κόσμου. Μαγαζιά που έχουν διώξει την κυρίλα και τον καθωσπρεπισμό και που έχουν δώσει βάση σε άλλες αξίες οπως την φιλικότητα, τις διαπροσωπικές σχέσεις και την χαλάρωση. Και που προσεγγίζουν τον κόσμο προσαρμοσμένα σε όλα τα νέα κοινωνικά και οικονομικά δεδομένα της εποχής!

Και μην φανταστείς οτι επειδή δεν ειναι κυριλέ δεν είναι και προσεγμένα! Αντιθέτως σε όλα έχει γίνει πολύ καλή δουλειά απο την διακόσμηση εσωτερικού και εξωτερικού χώρου μέχρι και την ποιότητα των προιόντων, απλά αυτό δεν έχει αντίκτυπο ούτε στις τιμές ούτε και στην συμπεριφορά!
Εκεί βρίσκεται η διαφορά με αλλά μαγαζιά σε αλλά σημεία της Αθήνας!


Το κέντρο έχει αλλάξει και συνεχίζει να αλλάζει, ευτυχώς προς το καλύτερο! Οπως άλλαξε του Ψυρρή, οπως αλλαξε το Γκάζι, ακόμα και η Πανόρμου, έτσι αλλάζει και το ιστορικό κέντρο της Αθήνας χωρίς να χάνει τίποτα απο την παράδοση του. Η παλιά αίγλη φαίνεται σε κάθε σημείο των παρατημενων κτηρίων και σε κάθε υφασματάδικο που χρονολογείται απο το '20 και το '30. Απλά όλα  ξανά παίρνουν πνοή, βοηθώντας με να συνειδητοποιήσω καλύτερα τον κύκλο της ζωής έστω και συμβολικά.

Δεν θα αναφερθώ ονομαστικά σε μαγαζιά γιατί αφενός δεν θέλω να "ρίξω" κάποιο, αφετέρου θέλω ο κάθε ένας να βρει τους δικούς του θησαυρούς διασκέδασης στο κέντρο ανάλογα με τα γούστα του.

Εγώ έβαλα την ιδέα εσύ θα διαλέξεις το μέρος!

Καλή εξερεύνηση, καλή διασκέδαση και μακάρι μια μέρα η Αθήνα να αποκτήσει την αίγλη που της
αξίζει! Γιατί ειναι ντροπή να κάνεις search στο Google images για το κέντρο της Αθήνας και οι μοναδικές φωτογραφίες που σου βγάζει να ειναι αυτές απο τους ξένους, τις πουτάνες, τα πρεζάκια, τις πορείες, τις φασαρίες και την βρωμιά!  

                                  



Τετάρτη 15 Μαΐου 2013

Η Επιστροφή...


Το ξέρω οτι έλειψα πολύ!
Το ξέρω οτι έχω πολύ καιρό να γράψω!
Η αναμονή όμως τελείωσε!

Φανατικοί μου αναγνώστες επέστρεψα!
Και επέστρεψα ανανεωμένη και με όρεξη για ωραία άρθρα!

Πήρα την απόφαση οτι ένας χαλασμένος υπολογιστής δεν θα με κρατήσει πίσω, την ίδια δουλεια άλλωστε μπορώ να κάνω και απο το iPad, άσχετα αν θα κάνω τρεις ώρες περίπου παραπάνω!


Και αν αναρωτιέσαι πιστέ μου αναγνώστη γιατί αποφάσισα τώρα να κάνω το come back μου, θα σε πληροφορήσω οτι μάλλον φταίει ο παλιόκαιρος, που λέει και ο παππούς μου!

Μ' αρέσει αυτή η μαυρίλα, η βροχή, τα σύννεφα, το κρυουλάκι, όλα τέλος πάντων!
Και μου φτιάχνει η διάθεση...  κάτι που μπορεί να θεωρηθεί και ως ψυχική ανωμαλία!



Το θέμα είναι ότι επέστρεψα και αυτό για το οποίο θα μιλήσω είναι το σινεμά!

Γιατί λόγω του καιρού μου ήρθε πάλι η όρεξη να πάρω το μωρό μου αγκαζέ, να βάλουμε τις φόρμες μας και να πάμε με το πανέμορφο και πολυ γρήγορο Dragster μηχανάκι μας να δούμε κανά σινεμαδακι μέσα στην εβδομάδα!

Οχι Σαββατοκύριακο.... καθημερινές, εκεί ειναι η ομορφιά του σινεμα!

Οταν δεν έχει πολύ κόσμο, που πας και βρίσκεις εισιτήρια αμέσως για όλες τις ταινίες και που χώνεσαι μέσα στο κάθισμα και απολαμβάνεις...εάν έχεις κάνει καλή επιλογή!

Για τον Μάιο λοιπόν έχουμε τρία τέσσερα  καλα ταινιάκια που πρόκειται να βγουν και αυτά δεν ειναι αλλά απο το "Great Gatsby", το "Stand up Guys", το "Fast and the Furious 6" και φυσικά το πολυαναμενόμενο "The Hangover Part III".


Το "Great Gatsby" έχει ακουστεί πολύ και το τρέιλερ που παίζει εδώ και μέρες στην τηλεόραση με έχει προκαταβάλει θετικά! Ο Jay Gatsby, κατα κόσμον Λεοναρντο Ντι Καπριο, ειναι ένας μυστηριώδης τύπος γνωστός για τα ποτισμένα σε τζιν πάρτυ του που κρατάνε ενα ολόκληρο Σαββατοκύριακο. Ποιος όμως ειναι αυτός ο κύριος Gatsby και απο που κρατάει η σκούφια του? Κανείς δεν γνωρίζει και κανέναν δεν ενδιαφέρει εφόσον το ποτό ρέει αφθονο και η ορχήστρα δεν σταματά να παίζει.
Το all star-cast του έργου ανεβάζει τον πήχη ενώ ο επιτυχημένος σκηνοθέτης Buz Luhrman ειναι το κερασάκι στην τούρτα.

Οσον αφορά το "Stand up Guys" δεν έχω ακούσει και πολλά, η αλήθεια ειναι αυτή!
Παρ' όλα αυτά η υπόθεση έχει να κάνει με δυο ξεπεσμένους και ηλικιωμένους εγκληματίες που αποφασίζουν να ξανά ζήσουν την παλιά αίγλη για μια βραδιά πριν εκτελέσουν την τελευταία τους αποστολή: Να σκοτώσουν ο ένας τον άλλον!
Αλ Πατσίνο, Κρίστοφερ Γουόκεν και Άλαν Άρκιν, τρεις εξαιρετικοί ηθοποιοί βραβευμένοι με Όσκαρ συναντιούνται υπό τις οδηγίες του επίσης βραβευμένου σκηνοθέτη Φισερ Στίβενς και μας προσφέρουν μια καθαρή κωμωδία για να περάσουν ευχάριστα τα ανοιξιάτικη βραδάκια μας!


Μαζί με το απο πάνω βγαίνει και το "Fast and Furious 6". Και μ'αρέσειιιιιι.....
Too faaaast....too furious! Για αυτό δεν λέω πολλά, γνωρίζουμε ήδη... Αυτοκίνητα, άντρες, γυναίκες, ταχύτητα, αεροπλανικά τρικς και τα σχετικά!!



Για το τέλος του μήνα λοιπόν, έμεινε το "Hangover III" που τι να πω για αυτή την ταινία! Με την πρώτη δεν έμεινε άντερο για άντερο απο τα γέλια, με την δεύτερη πέθανα, ελπίζω η τρίτη να ειναι αντάξια και να με κάνει αν μη τι άλλο να κάνω πιπι μου πάνω μου...για να κρατήσουμε και το επίπεδο!
Αυτή τη φορά δεν υπάρχει ούτε γάμος, ούτε μπάτσελορ πάρτυ ούτε τίποτα!
Και τότε πως θα γίνει της... πόρνης?
Οι τρεις πρωταγωνιστές, γνωστοί και αγαπητοί σε όλους μας, επιστρέφουν στον τόπο του πρώτου εγκλήματος  και αναμένουμε στις μεγαλες οθόνες για να δούμε τι θα γίνει!

Ετσι, πήρατε μια γεύση των κινηματογραφικών νέων για τον μήνα Μάιο!

Σημαντικά, δεν λέω...αλλά μπροστά στην επιστροφή μου...πφφφφ!!!

                                   
Καλώς σας βρήκα και εδώ θα είμαστε να τα λέμε!


Useless Note: Μέχρι να τελειώσω το άρθρο ο καιρός είχε φτιάξει... :Ρ